Kaçkar Dağı, Doğu Karadeniz bölgesinde, Rize’de yer alır. Hemen hemen her türlü doğa sevdalıları, doğa sporları tutkununları için mutlaka ziyaret edilmesi gereken bir bölgedir. Her türlü seviyedeki dağcılar için farklı zorlukta çeşitli rotaları vardır. Trekking yapmayı sevenler, dağcılığa yeni başlayanlar, güney yüzündeki (Dilberdüzü) “Güney Rota”sından rahat bir yürüyüşle zirveye çıkabilirler. Sadece yürümek istemeyen ama fazla teknik rotaya da girmek istemeyenler, altların biraz boşluk hissiyle beraber enfes bir manzarada tırmanışın heyecanını yaşamak istiyorsa dağa kuzey yönünden (Ayder – Kavron) yaklaşık Kuzey doğu klasik rotasından zirveye ulaşabilir. Ama asıl heyecan elbetteki buzul tırmanışıyla yaşanır. Bu konuda da Kaçkar dağcılara iki alternatif sunmaktadır; kar-buz-kaya karışımı bir tırmanış için Küçük Buzul, uzun soluklu bir buzul tırmanış keyfi içinse Büyük Buzul rotası dağcıları kendine çekmektedir.

Büyük buzul rotasından tırmanışı için en ideal kamp yeri Öküz yatağı’dır. Bunun için dağa kuzey yönünde yaklaşmak gerekir. Rize’ye ulaşmak için pek çok alternatif mevcuttur. Gerek şehirler arası otobüsler gerekse de ilçelerden hareket eden minibüslerle veya belediye otobüsleriyle Çamlıhemşin sapağına kadar gidilebilir. Çamlıhemşin sapağında bulunan minibüslerle Ayder Yayla’sına ulaşmak mümkündür. Eğer alışveriş yapılmamışsa, hala alınacak bir şeyler varsa en ideal ulaşım yolu öncelikle Pazar ilçesine gitmek, burada ihtiyaçlar görüldükten sonra ilçeden kalkan minibüslerle Ayder’e ulaşmaktır. Alışverişlerin mümkün mertebe Pazar’dan yapılması ekonomiklik açısından önemlidir. Çamlıhemşin veya Ayder’den de alışveriş yapılabilmesine karşın buraların turistik yerle olduğu unutulmamalıdır. Ekonomiklik göz önüne alındığında bir diğer alternatif olan otostopta unutulmamalıdır. Özellikle tatil günler, hafta sonlarında az kişiyle otostop vasıtasıyla Çamlıhemşin sapağından son nokta olan Yukarı Kavron yaylasına kadar da gidilebilir.
Eğer otostop şansınız yoksa Ayder’den Yukarı Kavron’a kadar uzun bir yol sizi bekliyor demektir. Yazın ekibe göre 4-6 saat arasında gidilebilecek olan Ayder-Yukarı Kavron yolu iyi bir kar yağışından sonra 2 günü bulabiliyor. Yaz mevsiminde ekibi çok zorlamadan ideal olarak ilk gün Ayder -> Yukarı Kavron, ikinci gün Yukarı Kavron -> Öküz yatağı kamp alanına çıkılabilir. Kış mevsiminde ise karın durumuna göre ilk gün Ayder > Aşağı Kavron ikinci gün Aşağı Kavron -> Öküz Yatağı kamp alanına ulaşılabilir. Kışın özellile Aşağı Kavron-Yukarı Kavron arasındaki çığ parkurları ve kar durumu göz önüne alınarak tırmanışa gece 03:00 – 04:00 arası başlamak hem sert kar üstünde hızlı ilerleme hem de çığ riskinden korunma imkanı sağlar. Her ne olursa olsun güneş altında Set’e ulaşacağınızı düşünürsek Set -> Öküz Yatağı arasındaki 1-2 saatlik mesafeyi güneşin yumuşattığı karla boğaşarak 3-4 saatte geçebilmeniz olası. Kamp yerine ulaştıktan sonra ise yapmanız gereken artık doğanın keyfini çıkarma.
Kamp yerin olabildiğince düz bir alan olduğundan dolayı kamp yeri sıkıntısı çekmek diye bir şey yok. Hemen kamp alanının yanında akan pırıl pırıl, buz gibi dere kış mevsiminde metrelerce karın altında kaldığından dolayı kar eritmek kaçınılmaz oluyor. O yüzden yaz mevsiminde gidip tadını çıkarmak lazım :) .
Büyük buzul rotasından tırmanış yapmak için en ideal kamp yeri Öküz Yatağıdır. Kamp yeri büyük buzulun tamamını gördüğünden dolayı rotayı önceden detaylı olarak inceleme imkanınız da mevcuttur. Tırmanışa başlamak için gün ağarmadan 04:00 gibi yola çıkmak idealdir. Böylece buzula daha güneş vurup taş düşürmeye başlamadan siz çoktan buzuldan çıkmış olursunuz. Aksi halde ısınan buzuldan aşağı akan taşlar tehlikeli olduğu gibi büyük bir kazaya sebep olabilecek niteliktedir. Kamp yerinden hareket ettikten yaklaşık 1 saat sonra buzul girişine ulaşabilirsiniz. Buzul’a girmek için ideal olan nokta buzulun nispeten daha az eğimli olan sol bölümüdür. Burada zamana ve ekibin durumuna göre giriş kısmında sabit hat döşemeyebilirsiniz. Ancak yine de emniyetli bir geçiş için giriş kısmında kurulacak olan yaklaşık 30-40 metrelik bir sabit hat güvenle buzulun üstüne çıkmanızı sağlayacaktır. Yaz mevsiminde açık olan çatlakların üzeri kışın tamamen karla kapanmıştır. Giriş kısmında ki küçük çatlakların üzerinden atlayarak geçmeniz mümkün. Eğer erken bir tarihte tırmanış yapıyorsanız küçük çatlakların üstü hala kar kapalı olabilir; buralarda dikkatli olmak lazım. Büyük buzuldaki en önemli geçişlerden biri 3500 metrede bulunan çatlaktır. Kış mevsiminde üstü tamamen kapalı olan çatlak yaz mevsiminde tüm güzelliğiyle karşınıza çıkıyor. Çatlağın sağından veya solundan, nispeten daralmış olan bölümlerin üzerinden atlayarak geçebilirsiniz. Eğer şanslıysanız zaman zaman çatlağın üzerinde oluşan doğal köprülerin üzerinden de emniyet alarak hızlı bir biçimde geçebilirsiniz. Aksi halde zorlu bir geçiş sizi bekliyor. 3500 çatlağını geçtikten sonra buzulun sonuna geldiniz demektir. Önünüzde son bir engel olarak 3700 geçidine ulaşan dik bir etap kalır. Kışın kardan dolayı bu etapta herhangi bir sabit hatta ihtiyaç duyulmasa da 70 derecelik eğime ulaşan bu kısımda buzulun üstünün açık olduğu dönemde sabit hat kurmak güvenlik için gereklidir. Bu etabı da geçtikten sonra artık ayaklarınız yeniden taşların üstüne basacaktır. Başta kramponlarınız olmak üzere tüm buzul malzemelerini artık çantanıza kaldırma vaktiniz gelmiştir.
3700 metre geçidinden sonra hemen sol tarafa doğru alçalıp güney klasik rotasına ulaşırsınız. Buradan da zirveye manzarayı seyrede seyrede trekking tadında bir tırmanışla ulaşırsınız. Türkiye’nin en yüksek 4. dağının, Kaçkar Dağı’nın zirvesindesiniz artık. Molanızı yüksek irtifa dalışlarının da yapıldığı Deniz Göl’ü ve Türkiye’nin ender buzullarından bir diğeri olan Ergör Buzulu’na karşı geçirirsiniz. Dönüş ise kuzey-doğu klasik rotasını takip ederek Öküz Yatağınızdaki kamp yerine ulaşırsınız.
Kış mevsiminde ise asıl tehlike 3700 metre geçidinden sonra başlar. Çünkü önünüzde geçmeniz gereken büyük bir çığ parkuru vardır. Geçitten sola doğru biraz alçalıp hemen ardından yükselirsiniz. Karşınıza devasa çığ parkuru ihtişamıyla çıkar. Erken saatte teker teker bu etabı geçerek zirveye yoluna girersiniz. Saat ilerlediğinden ve güneş yükseldiğinden dolayı zirvede çok fazla kalmadan geri dönmeniz gerekir. Kışın dönüş için en ideal rota yine Büyük buzul rotasıdır. Bu da dönüşte çığ parkurundan tekrardan geçmek anlamına geliyor. Geldiğiniz rotadan hızlı bir şekilde geri dönüp çığ parkurunu da güvenli bir şekilde geçtikten sonra önünüzde 3700 geçidine çıkan bir etap gelir. Tüm yorgunluğun üstüne bu etabı da çıktıktan sonra geçitte verilebilecek kısa bir molanın ardından tekrar buzula girilip aşağıya oyalanmadan dönülmelidir. Geceyi buzulda geçirmek hiçte parlak bir fikir değil eminim ki.
Kampa dönüldükten sonra zaman varsa bir gün daha burada kalınıp doğanın tadını çıkarmak tavsiye edilse de genelde zaman olmaz :) . Öküz yatağından sabah hareket edildiği takdirde yaz/kış 1 günde Ayder Yayla’sına ulaşmak mümkün. Ayder Yaylası’ndan tekrar minibüsle veya otostopta Çamlıhemşin sapağına ulaşıldıktan sonra ise geriye sadece sizi eve götürecek bir otobüsün geçmesini beklemek kalıyor.

Iyi baslangic, kotu son: Bol miktarda yorgunluk

Yani baslikta diyor ki olm Murat dinleneceen yatacaaan diye gittin, geldin de niye oran buran agriyor haa soyle bana :P

Demekki bundan sonra tirmanisa giderken ohh ne gusel gidicez, yatacaz, gelicez niyetliyle gitmeyeceksin ki eziyet cekme. Surekli yeni birseyler ogreniyoruz :ter:

Adam akilli egitim disi tirmanisa gitmeyeli bayagi olmustur herhalde; en son 2005 kisinda agri’ya ve antalya’ya gitmistim. Neredeyse 1 yili gecmis. Ondan cantayi hazirladiktan sonra “bu ne kadar agir olmus yahuu” dedim kendi kendime. Ilk yillardaki cantalarimi hatirliyorum; tulumuydu, cadiriydi, yemek posetleriydi, yedek kiyafetlerdi, ocakti agzina kadar doldururduk. Sonra ustune birkac bisey daha ekleyince biraz agir oldu ama olsun derdik. Ehhh tabii genclik zamanlari o zaman. Simdi cantayi hazirladim icine koyduklarimi kontrol ediyorum… Uyku tulumu tamam, kucuk yiyecek poseti tamam…. bu kadar hepsi :P baska bisi yok; ama ne hikmetse bu haliyle bile sirtima alinca boyle bir agir geliyor ki sorma gitsin :lol: .

Normalde tirmanis programimiz 20-22 ’si arasinda Kemerli Kackar’a olacakti. Fakat son aksam hocam haydi yaa sende gel iste, bak kac zamandir gitmiyoruz bir yere sıkıştırmalarıdan sonra Ersan hoca’yi da gelmeye ikna ettik -ki etmez olaymisiz :P- . Onun dersi oldugundan programi 1 gun ileriye aldik. 21-23 tarihleri arasinda Kemerli Kackar’a gidicez. Genelde -Kackar’a giderken- hep sabah Trabzon’dan yola cikardik. Bu konuda da bir yenilik yaptik bu sene; Persembe aksam 20:30′da hareket ettik kampusten. Gece 23:00 gibi Ayder’in yukarisina varip kampi kurduk. Boylece sabah erkenden kalkip kampa gidebilecektik bir gunde. Ne olduysa artik sabah kalktigimizda program bastan asagiya degismisti. Ersan hoca Altiparmak’a gideriz gideriz diyodu; sabah kalkinca gidiyoruz oldu. Program degisti; ilk gun Altiparmak’in kampina gidip kamp kuracagiz; ertesin gunu Altiparmak zirve yapip oradan hemen donup Kemerli Kackar kampina cikacagiz; sonraki gunde Kemerli Kackar’a zirve yapip ayni gun Trabzon’a donecegiz. cegiz, cagiz…. :P

Sabah 8.30′da Ayder’den hareket ettik; once avusor’a oradan Altiparmak’a dogru yoneldik. Ilk baslarda hava harikaydi; yakici bir sicak. Avusor’a vardigimizda once sis bastirdi; hemen akabinde yagmur. Burak “hocam gel surda kampi kuralim” dedi dedi ama dinletemedi. Molanin ardindan avusordan hareket ettik. Yarim saat sonra once bi yagmur basladi; biz devam ettik. Biraz yukseldikten sonra guzel bir dolu yagdi; biraz daha devam ettik. Altiparmak’in kampina inen gecide ciktigimizda super bir tipi vardi; agizlara layik. Biz en geriden 3 kisi gidiyorduk; gecide vardigimizda bizim cocuklar arka tarafa donmus asagi inmeye calisiyorlardi. Biz gecide vardigimizda, onden Hulusi Ersan hoca’yla biraz asagi inmis karı kontrol ediyorlardi. Arka taraf cok dikti ve cok fazla kar toplamisti. Hulusilerde orayi kontrol ederken hemen altlarindan bir iki buyuk kar kutle dusurmusler. Yapacak birsey yok; devam etme halinde kalan kar kutlesiyle beraber bizde kesin cigi yiyip vadinin dibine ineriz. Neyse buradan geri donup Kemerli Kackar’in kampina gidelim dedik. Geri donuste bu sefer hava biraz yumusadi ve ardindan lapa lapa kar yagmaya basladi. Bu kar hem iyi hem kotu; iyi cunku hava cok sert degil; kotu cunku onumuzdeki yol cok tehlikeli olacakti -ki oldu zaten :P- . Gecide cikarkan yamac boyunca geldik; yamac oldukca dik ve toprak/ot kapliydi ve yer yer kayiyordu. Donuste bu yamaclarin ustu karla kaplandiginda cok daha tehlikeli olmaya basladi; kar sadece uste yagdigindan dolayi yol iyice kayganlastiriyordu. Saglam bazmasinya vizzzt diye yamactan asagi kaymak kacinilmaz. Biz yine en arkadan toplaya toplaya gidiyorduk 3-4 kisi. Yamac cidden rezil bi hal almisti; ondeki cocuklar kayip duruyorlardi ki 1. gruplardan Volkan bayagi ciddi dustu; neyseki kazmayla durdurabildi kendisini. Ayak ustu dusus egitimini de tekrarladi :P . Karin hala devam etmesi, yamacin iyice kayganlasmasindan biraz daha vadiye dogru inelim dedik. Gozumuze kestirdigimiz bir kar parkuruna donup capraz asagiya vadi tabanina donduk. Onde Seyhan arkasinda Zeynep - Volkan peslerinden de ben, Cihan, Burak kar kulvarina girdik. Daha sonra Cihan’la Burak biraz daha geride kalip digerlerinin de kar kulvarina inmesini bekledi. Bizde onde 4 kisi gidiyorduk; en onde Zeynep, Volkan-Seyhan-ben seklinde. Ben biraz geride kalmistim ki Volkan seslendi bana Zeynep dustu diye. Ilk basta dedim herhalde gene kaydi kalkar diye; ama yanlarina gittigimde yaklasik 7-8 metre kadar asagida yattigini gordum. Tam asagi inmek icin adim attim ki bende kaydim; zemin cimen; ustude karla kaplandigindan adim attigin gibi kayiyosun. Biraz daha soldan nispeten toprak olan kisimdan arkamda Seyhan asagiya indik. Ben duserken gormedim ama Seyhan’lar bayagi bi takla attigini, taslara carptigini soyledi. Basini da vurmus duserken. Cok sukur ilk etapta ciddi birseyi yoktu kendindeydi. Seyhan matin ustune aldi Zeynep’i bende yukari cikip bivakla sicak birseyler alip asagi indim. Biraz ustunu ortup sicak birseyler iciriken Burak’la Cihan’da geldi yanimiza. Cok sukur onemli birseyi yoktu; duserken ki surtunmeden dolayi basinda cok hafif bir kanama ve sislik vardi; sag ayaginda bileginde bir sorun vardi; muhtemelen burkulmadan. Uzerine basamayacak kadar kotuydu. Ayagina atel yapip matin uzerine yerlestirdik Zeynep’i. yuruyemeyeceginden kampa kadar tasimamiz gerekiyordu ki buda ciddi bir mesafeydi. Karın olmasi bizim icin avantajdi. Plan su: once 3 kisi koluna girip ayagini tutarak yamac asagiya, nispeten duz olan yere kadar inecektik. Daha sonra da matin uzerine yerlestirip kampa kadar matin uzerinde goturecektik. Sirt cantalarimizi bivak torbasinin icine yerlesitrip Seyhan’a verdik. O da cantalari pesimizden cekecekti ki 5 tane buyuk agzina kadar dolu cantayi zaptetmek hicte kolay degil. Matin uzerinde cekmekte kolay degildi aslinda; bi kisi onden cekiyor 2 kisi arkadan itiyorduk. Hava karardigindan bir kiside fenerle yolu tayin ediyordu. Zeynep’in yanina yaklasik saat 18.30-19.00 gibi varmistik. Kamp dondugumuzde saat gece 12 civarindaydi. 1-2 saatlik mesafeyi yaklasik 6 saate gectik. Ama cok sukur bir aksilik olmadan hepimiz sagsalim vardik kampa. Tirmanisa giderken ne guzel gidip yatip uyurum derken bira uyumayi dinlenme firsati olmadi :P . Onceki gun sabah 8.30′da kamptan ayrildigimizdan beri neredeyse 16 saattir dogru durust birsey yiyip icmeden yuruyorduk.

Kampa dondukten sonrasini dogru durust hatirlamiyorum bile :P . Bi kac sise su ictigimi bir parca ekmekle azicik kiymali yumurta, biraz da doritos yedigimi hatirliyorum. Sonra tuluma uyumaya; onada uyku denirse. Bu Sercan’la kac kere yan yana yattiysak hep sıkıştık. Ama iste ayrilamiyoruzda; sabah kadar o dondu ben dondum o dondu ben dondum sıkıştık durduk :P . Ertesi gun 8 gibi kalktik ki buna kalkma denirse; boynumdan asagi sirayla, omuzlarim, belim, bacaklarim heryerim agriyordu olmasi gerektigi gibi :D Iyi bir kahvalti yapip geri donmek uzere yola koyulduk. Zeynep’in ayagi biraz daha iyi olmustu; en azindan ayaginin ustune basarak yuruyebildi Ayder’e kadar. Gerci arada Sercan sirtinda tasidi ama :P . Bu arada yarali tasima konusunda da yeni bir denemede bulunduk; Ersan hoca’nin sirt cantasinda tasima teknigi Zeynep’in ustunde uyguladik :D . Benim cantayi Sercan’in cantasiyla birlestirip Zeynep’i cantaya koyduk sonra Sercan sirtina aldi :D en fazla 100 metre gidebildi tabiii :P . Sonra tekrardan yuruyus modu.

Peki hic mi guzel birsey olmadi? Oldu tabii.. Ayder’e indikten sonra isin en guzel tarafi basladi; yemek+banyo. Once kaplicaya gittik. Bu kadar yorgunlugun ustune harika geldi valla; bir guzel yikanip kaplicanin tadini cikardik; hemen ardindan yemege gectik; balik+mihlama :yiyelim: Bundan iyisi dondurmali kadayif olurdu herhalde :P .

Dinlenmek icin gittik daga; su an omuzlarim ve belim hala agriyo :lol: Anlasilan bir kac gun daha dinlenmem lazim ki eski normal yorgun halime donebileyim :P

Her yil oldugu gibi bu yilda kis egitimlerini Zigana’da 1-4 subat tarihleri arasinda yaptik. 15 temel egitim grubu (1. grup), 8 gelisim egitim grubu (2. grup), 7 ileri egitim (3.grup); 7de egitmen biz olmak uzere toplam 37 kisiydik. Temel grubuna kis yuruyus, kis kampcilik egitimleri; gelisim grubuna ip birligi, ip birliginde dusus, karda emniyet sistemleri, garda halkasiyla yarali kurtarma; ileri gruba ise arama kurtarma organizasyonuyla ilgili egitimler verildi ayrica 4 gun boyunca cesitli tatbikatlarda yaptik.

Gitsem bi turlu gitmesem bi turlu derken sabahin bi korunde otobuste buldum kendimi. Zaten son 1 haftadir gecte yatiyodum nasil kalktim nasi gittim hatirlamiyorum bile. Ziganaya indigimizde bekledigimize yakin bir hava vardi. Bir kac gundur havalar bozuktu; tunelde indigimizdede hafif bir kar yagisi can yakan bir ruzgar vardi. Otobusten inip hemen toparlanip yola koyulduk; araba yolu kapali oldugundan otobusu yukariya cikaramadik. yaklasik 1 bucuk - 2 saatlik bir yuruyusle kamp yerine ulastik. biz dag evinde kalacaktik; digerleri ise cadir kuracakti. 3. gruplari kamp yerinde cocuklarin cadir kurmalarina ve kar duvari ormeleriner yardimci olsun diye kampa birakip biz dag evine gectik. Super hayallerle gelmistik aslinda; disarda buz gibi hava vardi; dedik dag evinde simdi soba cayir cayir yaniyordur isiniriz; aksamda kaloriferli odalarimizda sicaktan piseriz. Ama digerlerinin ahimi tuttu nedir dag evi buz gibiydi. Eskiden ders yaptigimiz salondaki sobayi kaldirmislar; tadilat olacak diye. Gecen sene kaldigimiz odaya girdigimizde ise durum daha vahimdi. Onceki gece -35 derecelik bi sicaklik olcmusler. Kalorifer peteklerinin icindeki su donmus ve petekler patlamis; yani kalorifer isinide unuttuk. bizde donmayalim diye bi alt kattaki odaya yerlestik; nispeten kucuk odaya 7 kisi girince daha sicak oluyor. Yatarken ustumuze 1er yorgan, 2serde battaniye alinca kalorifer etkisi yaratti aslinda :D

Ilk gun ogleden sonra biraz gec geldigimizden dolayi program degisti. Ogleden sonra 1. gruplar yatacaklari bivaklari kazacakti; 2. gruplar ise iglo yapacaklardi. Her yil bivak yaptigimiz yere gittik; yine oldukca kar oldugundan dolayi bivaklarda sorun cikmadi yaparken. Fakat karin ustu bi gece onceden dondugundan ve altindaki kar hala toz oldugundan iglo icin kalip keserken 2. gruplar bayagi zorlandi; hava karardiginda en son tepesinide kapatabildiler. Bu esnada biz dag evinde soba basinda sicak caylarimizi yudumluyorduk; adalet iste :P . Saat 19.30′da tum ekibi dag evine aldik; ustlerine kurutsunlar diye. Biraz kuruduktan sonra ders anlatildi ve cocuklari cadirlarina yolladik. Bu aksam 8 kisi bivaklarda geceleyeceklerdi; onlar biraz daha isindi dag evinden sicak su verip Enderle beraber bivaklara yolladik; bizde odamiza indik. gece 12 gibi Ender geldi; cocuklari yerlestirmisti fakat disarda feci halde kar supuruyodu ve muhtelemen bivaklarin girisleri kapanacakti; 2ser saat arayla kontrol icin bi liste yaptik; gece 2de ben gidecektim; kim kalkacaksa artik. Kalorifer olmayinca bizde kesin donacagiz diye sartlanmistik; ondan Sercanla beraber yatalim dedik ilk gece. Ikimizde masallah bi yere sigmayiz tek kisilik yataga ustumuze iki yorgan alarak yattik. Ama uyu uyuyabilirsen :D biraz sıkısınca olmuyo :P . Saat 2 gibi guc bela kalkip ustumu giyip bivaklara gittim. Hava umdugumdanda kotuydu; acayip derecede ruzgar vardi ve toz kari supuruyordu ki bu bivaktakiler icin kotu haber. dag evinden cikip bivak yerine gittim ki iyiki gitmisim; 2 kisi cikmisti bivaklarindan ve bivak duvarlari cokuyordu. Kar dolmus bivaklari, tulumlari. Ayrica ic tarafta yatanin (Harun) tulumunda sorun varmis. Onuda disari cikartip tulumunu halletim. Daha sonra tekrardan iceri girmesi gerekiyodu ama inat etti. Yok giremem, yok usuyorum yok islandim. Ama girmek zorundaydi derken oldugu yerde coktu kaldi; midesi bulandigini tansiyonu dustugunu soyleyince; bende isterse cadira gidebilecegini ama bu takdirde yarin aksam tekrardan buraya girmek zorunda oldugunu soyleyip cadira gonderdim. Daha sonra Mustafaya dondum. Onun da kapali yerde kalma fobisi oldugundan dolayi geri yerlestirmek zor oldu. Ilk baslarda biraz rahatsiz olmus ondan cikmis. Ona da ayni sekilde cadira donebilecegini ama yarin buraya tekrar girmek zorunda olacagini soyledigimde “Ben bi daha buraya girmem; simdi kalirim” deyip guc bela bivaga sokmaya ikna ettim. Mustafayi bivaga yerlestirirken bivagin kapi tarafindaki kar duvari coktu. Hem onunki hemde en sondaki bivagin. Ustelik en sondaki bivagin kapisi tamamen kapanmisti ve icerdekiler gorunmuyordu, sadece kafa fenerlerinin isik suzmesi o kadar. Hizli bir sekilde hava alsinlar diye on kisimdan kari delip diger bivaklari kontrol ettim. Daha sonra kurek almak icin kampa kosup geri dondum. Ben bivagin kapisini acarken Recep gurultuyu duyup gelmis. Mustafayi bivaga yeni sokmustuk ve tulumu herseyi kar oldugundan bayagi usumustu. Ona sicak birseyler icirip tum bivaklari tekrardan kontrol edip giris kisimlarinda karlari kurekle biraz temizleyerek geri donduk. Gitmeden Recep’e ara ara gelip bivaklari kontrol etmesini soyleyip dag evine gittim. Gecenin hareketli gececegi belliydi. Ben dag evine dondukten sonra sabaha kadar uyumak nasip olmadi zaten. Harun cadirda tek basina kalmis diye onu 3 gruplarin cadirina aldirdik; Enderde surekli telsizle konusuyordu zaten. Saat 4 gibi hepimiz yerimizden firladik. En sondaki bivaktaki elemanlardan biri durmadan telefonla bizi ariyordu. Ender 3 kere acti ama bi turlu konusamadi; en son mesaj geldi “ben 4 numarali bivaktan Yakup, bivagin kapisi kapandi yardim edermisiniz.” ehh mesaji okuyunca bizdeki hali dusunun. kamp yerinden Seyhana haber verip derhal bivaklari kontrol etmesini soyledik; Enderde bu arada hazirlanip apor topar bivaklarin yerine kostu. biz cikmadan haber geldi; kar supurup bivagin kapisini kapatmis sadece; normal birsey; sadece uzanip elleriyle kapiyi acaklar. Bosuna ortaligi ayaga kaldirdilar. Saat te 5 olmustu zaten; 8′dede egitime cikacaktik; uyu uyuyabilirsen…

Ikinci gun egitimlere basladik; zeynep-ender 1. gruplarla; ben ve hulusi 2. gruplarla; fatih-sercanda 3. gruplarla ilgilenecekti. 1. gruplar yuruyuse cikti; 3lerde cig testi ve yarali tasima konusunda egitim icin telsiz tepe taraflarina gittiler. bizde 2. gruplarla kayak pistinin altina gittik ip birligi icin. Havada kar yoktu ama feci derecede ruzgar vardi ve kari supuruyordu. Supuren kar suratimiza carpinca resmen kesiyordu. Bizde nispeten korunakli bi tepenin altinda cocuklari ip birligine sokup 2-3 saat kadar yuruyus yaptirdik. Ardindan yamac boyuncada biraz yuruyus yapip telesiyecinin hemen yukarisina gittik. Burada onlara karda emniyet sistemlerini kurdurduk. Biraz sonrada 1. gruplar geldi; onlarada emniyet sistemlerinin kurulusu ve kullanim amaci anlatildi. Pesinden de kampa donup ogle yemegi icin ara verdik. Dag evinde kaldigimizdan rahatimiz yerindeydi her acindan; yemek konusunda da oyle. 4 gun boyunca makarna-bulgur-corbaya dair pek birsey yemedik. Ilk gun etli kuru fasulye+pilav+salata; ikinci gun tursu kavurma+patates kizartmasi+corba; ucuncu gunse kuymak+fasulye kizarmasi+patates haslamasi/yemegi yaptik, yedik. Ogleden sonra tekrardan egitime ciktik. Bu sefer yamaca gidip ip birliginde dusus calistik. Kar cok sert olmadigindan yumusak oldugundan tabiki dususler cok iyi olmuyor; bizde zorla cekince oluyor gibi. Bu sirada 1. gruplarin yurusu, 3. gruplarinda arama-kurtarma organizasyonlari devam ediyordu. Aksam 5 gibi egitim bitti. Bu aksamda bivaklarda 8 kisi kalicakti; bivaklari kontrole gittigimizde ufak capli bir saskinlik yasadik. 4 bivak tamamen cokmustu. Gun boyu esen sert ruzgar ve supurdugu kardan dolayi tamamen bivaklar gitmisti. Ucuz yirtmistik; bu dun gece veya bu gece olsa sonu pek hayirli olmazdi. Yeni bivak kazmak icin biraz ugrastik fakat kar cok kotuydu ve her an cokme ihtimali vardi. Onun yerine iglooda yatirmaya karar verdik kalanlari. Daha sonra 7 gibi de yine dag evinde toplandik. Isinma ve dersten sonra gecenin suprizi: Gece Yuruyusu. yaklasik 45 dakkalik mesafede kayak pistinin biraz yukarisinda bi bos kulube vardi; Club dedigimiz oraya gidecek; ordan 1. gruplari teker teker tek baslarina kampa gonderecektik; bakalim kampi bulabilecekler mi?. Tum ekip yukari ciktiktan sonra biz 2. ve 3. gruplari yanimiza alip onden inise gectik; yol boyunca 2. ve 3. gruplari cesitli yerlere yerlestirdik ki yolu bulamayip kampa donemeyenler en azindan yoldan cikip tamamen kaybolmasinlar. herkesi yerlestirdikten sonra ben, ender, zeynepde dag evinin biraz yukarisindaki telesiyeci kulubesine girip beklemeye basladik. Hemen ardindan 1. gruplar yavas yavas geldi; hepsi geldikten sonra onlari alip kampa donduk; bizden 15 dakka sonrada diger ekipler geldi. Bu gece bi tatbikat yapacaktik. Hulusiye bivak ve tulum vermistik; yuruyus donusu yukaridaki agacliklarin altina saklanip yarali olacakti. Kampa dondukten sonra 3leri bekliyorduk tatbikati baslatmak icin ama baska bi haber geldi; 2. gruplardan sercan kampa donmemisti. Hani kaybolmasina imkan yoktu neredeyse; cunku 2 gruplari kayak pistinin tam kenarlarina koymustuk ve birbirlerini gorebilecekleri mesafedeydiler. Bizim tatbikat nerdeyse gercek oldu. Hemen 3leride alip yola koyulduk tekrardan yukariya. Bizim egitmenlerden Sercanla telsizle haberlestik; o yukarida hulusiyi agacin altina yatirmis donuyordu; ona diger sercanin kayboldugundan gelirken bakmasini soyledikten sonra bizde kayak pistinin kenarlarindan yukari dogru yuruyuse basladik. 2. gruplari biraktigimiz yer aslinda nispeten sakatti; pistin biraz kenarinda kar balkonlar olmustu ve biraz ileri gitseler burdan dusme ihtimalleri vardi. Bu dahada korkutuyodu aslinda. Ben Sercanin isigini gorebiliyordum; ekipten ayrilip onden alelacele yukari dogru kosturmaya basladim. Biraz sonra, asagidan Zeynep bana bagirdi; bizim Sercan kaybolan sercani bulmustu. Meger bu yanlis anlamis; saklanmasi gerektigini dusunmus ve gitmis bir agacin arkasina saklanmis. Daha sonrada uykuya dalmis. Verilmis sadakisi varmis; sadakamiz varmis. Cunku farkedilmese en fazla 30 dakka.. Ondan sonra donmasi icten bile degil. Biraz bagira cagira kampa geri donduk; daha sonra 3. gruplarin operasyonu basladi. Gariplerim bu gece 3. kez o yamaci cikacaklardi allah kolaylik versin. Gece 1 gibi operasyon basladi. Onlar aramaya ciktiginda bizde odamiza cekilip yattik :P Cok kotuyuz cook. Saat 2 sularinda telsiz anonsu geldi yaraliya ulasmislardi; Saat 3.30 - 4 gibide dag evine gelip yaraliyi biraktilar. Huluside geldi odaya mizmizlanip yatti uyudu; sanirim bizim uyumamiz gicik etti onu :D 3lerde cadirlarina dondu.

Ucuncu gun zirve gunuydu; sabah 1. ve 2. gruplari alip Ali Kemal Kepenek zirvesine gittik. 3. gruplar biraz gec kalkti geceki operasyondan; ayrica bugun Sivil savunmadanda ekip gelecekti o yuzden kampta kaldilar. Bizde zirveden yaklasik 12-1 gibi donduk. Sivil savunma ekipleride gelmis. Gectigimiz hafta 4. gruplar ve ustu olarak Il Sivil Savunmaya basvurup gonullu olduk; Dag Arama-Kurtarma birimine katildik. Bu faaliyetede sivil savunmadan 10 kisilik bir ekip davet ettik. Hem kisin arama-kurtarma, cigda arama-kurtarma hemde ilk yardim konularinda teorik/pratik egitim vermek icin. Once dag evinde kullanilan malzemeler ve ilk yardim konularinda egitimin ardindan disarida 3 operasyon duzenledik. Birinde ayagi kirilmis bir yaralik kurtarilip sedyeyle tasinmasi; digerinde cig altinda kalmis bir yaralinin aranip kurtarilmasi; sonuncusu ise bir yamacta dusmus yaralinin yanina gidip sedyeyle yamactan kurtarilmasiyla ilgili. Aslinda gece buyuk bir operasyon planimiz vardi fakat asiri yogun sis ve sivil savunma ekiplerinin geri donme zorunluluklari nedeniyle bunu iptal ettik. Ekibi gonderdikten sonra bizde dag evine donduk. Bu gece ayrica 1. gruplarin sinavlarida vardi. Odaya indik sirayla 1. ve 2. gruplari cagirip hem dugum hemde teorik konularda sinav yaptik. Yaklasik gece 2 gibi anca bitti sinavlar. Ardindan yattik.

Son gun dusus egitimi vardi. 3. gruplari Telsiz Tepeye gonderdik; fakat asiri sis ve rota ustunde daha onceden bircok cig dustugunden dolayi geri donmusler. Bizde 1. ve 2. gruplari alip dusus yapmak uzere her sene gittigimiz bolgeye gittik. Bu sene kar biraz problemliydi; cok asiri derecede ruzgar oldugundan dolayi kari hep supurtmustu, supuruyordu. Dogru durust kar kalmamisti olaninda ustu sert alti toz kardi ki bu kotu. 2. gruplar kazmali dusus yapiyolardi bundan kaydigimiz yerler cabuk bozuluyordu. Ekibi alip bi yamactan yan gecip biraz asagiya indik. Bu sirada kari tam ortadan kestik. 2. gruplarin arkasindan fatih ben hulusi gidiyorduk. tam biz kar kutlesinin ortasindan gecerken gıırrrcccc diye birsey geldi; kar tabakasi oturmustu ki bu hayra alamet degil her an kopup gidebilirdi; gerci kopsada cok fazla gidemezdi yaa neyse :P . 2. gruplari direk ordan cikardik bizde direk dik yukari cikip parkurdan ciktik. daha sonra fatihe cok soyledim; gelin 3-5 kisi gidip kutleyi dusurelim diye ama i-ih olmadi :P bu gun ogleye kadar dusus yaptik; cocuklarinda ustlerinde zaten 3 gunun yorgunlugu vardi; iyiden iyiye telef oldular. Ogleden sonra 2 gibide kamptan hareket ettik; 3 gibi otobusun yanina varmistik.

4 gunluk yorgunlugun ustune aksam sicacik bir dus hicte fena gelmedi hani. Bu arada bayagida sakatlikta varmis hani. 3-4 gundur cocuklara bagirmaktan sesim kisilmis. Ayrica sol elin bileginde de anlamadigim bir sorun var; yukari asagi oynatinca agri yapiyor. Pek birsey hatirlamiyorum ama anlasilan ters bir hareket yapmisim. Neyse olur boyle vakalar; bir sonraki kampa kadar duzelir yaralar :P

Ilk kez egitmen olarak bir egitim kampina katiliyorum. Gecen senelerde ayni kampa egitmen yardimcisi olarak gelmistim fakat bu sene aradaki farkin ne denli buyuk oldugunu daha iyi anliyorum. Aslinda hersey cok farkli. 4. kez geliyorum ziganaya; her yil farkli egitimler icin gelmistim simdi egitmen olarak geliyorum. Daha onceden -nedendir bilmiyorum ama- hic geriye donup bakmamistim. Bu sefer her 1. gruplara bakisimda her yaptigim seyde aklima ilk yilim, ilk kez Zigana’ya gelisim geliyor. Simdi sicacik sobanin basinda oturup aksam kaloriferin yaninda yorganin altinda yatiyorum; cadirda kalanlari dusununce cok acimasiz geliyor ama bizde yattik zamaninda. Hemde simdikiler cok daha sansli; iki adim otelerinde herseyin oldugu bir dag evi var. Bizde oylemiydi; dile kolay 5 gun boyunce berbat bir soguk ve karin altinda gecmisti kamp; dag evi yok birsey yok; varsa yoksa cadir. 1. grupken hep derdik egitmenlerin isi ne kadar kebap sicacik yere girip yatiyolar emir yagdiriyolar. Isin icinde olunca anliyo insan zorluklarini. En basitinden uyku isi; 4 gun boyunca saat 2′den once yattigimi hatirlamiyorum. Gece kac kere uykumunun bolundugunu ben bile hatirlamiyorum; tamamen eziyet. Oysa digerleri gece 10-12′de yatip sabaha kadar deliksiz bir uyku; dusunmesi gereken hicbirsey yok. Aksam cocuklari bagira cagira bivaga sokarken aklima geliyo kendi bivak yaptigim zamanlar. Ne kadar rahatsiz, ne kadar insan icini sıkan biryer oldugunu; girmemek icin herseyin verilebicegini biliyorum; ama seve seve veya zorla girecek oraya; kotu olan biziz ama ileride anlasilacak. Bir diger konu malzemeler; her sabah her an sikayet donan, kalip haline gelip ayaga girmeyen ayakkabilar; sirilsiklam coraplar. Ayagina girmek o ayakkabi, girse bile 5 dakika icinde parmaklarini soguktan hissedemez olursun var gucunle hareket ettirirsin ki azicik isinsin; cop posetinden yaptigin uydurup tozluklari bantlarla bacagina yapistirirsin ki ayakkabidan iceri kar girmesin. ama her seferinde girer her seferinde ayakkabi les olur. Simdi sicacik yatagindan cikarip ayagina ozel dagcilik botlarini gecirirsin; ustune gore-texleri giyip tozluklarini takarsin miss gibi kupkuru. Sonra 1. gruptan biri gelip benim ayaklarim cok usuyor, coraplarim sırılsıklam ben bugun cadirdan cikmam derse bir suru laf edip azarlayip 5 dakika icinde cadirdan cikmasini soylersin; kotu olan yine biziz. O zaman kotu olan onlardi, zamanla biz olduk… Gun gelicek simdikilerde kotu olacak; kotu hep varolacak. Ama simdilik bu eziyete katlanacaklar.

Aşıkların Dağı, Aşıkların Zirvesi; Antalya Kızlar Sivrisi Dağı!

Her mevsim ayrı güzel; Kaçkarlar!