Hala daha katedecek cok yolum oldugunun en guzel ispatidir bu dusunceye sahip olan bir insanin varligindan haberdar olmak.
Ogle aralari genelde eve giderim. Okullar kapandiktan sonra da bolumde pek bir hareket olmadigindan hep gider oldum. Ehh ogle saatlerinde de televizyondaki programlar hep aynidir. Yemek oncesi ve sonra 5-10 dakika bi goz atarim ne var ne yok diye. Televizyonla olan tum baglantim da bu 5-10 dakikalik zaman dilimi. Neyse… Bi yemek programi var. Ne kanali hatirliyorum ne de program adini. (Ogrenmek icin her oglen kanal degistirip duruyorum ama o gunden sonra denk gelemedim daha). Program yemek programi. Bir hanim yemek yapar, yaninda 2-3 tane konuk konusurlar. Nedendir bilmiyorum tam da o bolume denk geldi.
Kanallar arasi gecis yaparken cikolata lafini duyunca bir duraksadim. Bir tane diyetisyen davet etmis o gun. Soz donup dolasip cikolata ve kiloya gelmis; nasil olmussa :D Bundan sonra konusmalar uc asagi bes yukari su sekildeydi:
S: Sunucu
D: Diyetisyen
D: Cikolata yemek de elbette kilo almaya sebep olan birseydir.
S: Ama sonucta mutlu eden, keyif veren de birsey yemeden de olmaz ki.
D: Aaa elbette ki. Sonucta herseyden yemek lazim. Yani mutlaka 1-2 parca cikolata yenilebilir. Sonucta 1-2 parca kilo aldiran birsey degildir. Bizim soyledigimiz bir oturusta bi kalip yiyenlere.
S: Dogru aslinda haklisiniz. Benim gibi “ekmek arasi gofret” yiyenleri demiyorsunuz….
Ben o ana kilitlenip kaldigimdan sonrasinda konu nereye gitti, ne konustular hic hatirlamiyorum. Kirk yillik yiyiciyim, ekmekle yemedigim, arasina koymadigim sey yoktur belki de. Keza gofret icin de ayni seyler gecerlidir. Ama nasil olmussa hic ama hic aklima boyle birsey yapmak gelmemis :( Kendimden utandim yahuu. Bi de ovurnurdum kendimle, yemek yememle. Suraya baksana. Biz aslinda standart yiyiciler gibiymisiz, ne eksik ne fazla. Nasil dusunen, nasil ureten, nasil yiyen insanlar varmis.
Helal olsun vallahi :P